miércoles, 1 de octubre de 2008

lasniñas

2 comentarios:

Xeno dijo...

Peroquinventoesesto? Estou flipando. Pero que ilustrasións. Que chuliguais de la muerte. Molanme todas. E ese aire tenebrosillo, inquietante... quen o diría de ti, con ese aspecto angelical, e sonrisa generosa... no fondo tes unha mente retorsida, sempre maquinando situasións terroríficas...

martacuba dijo...

... pero aínda teño que ser todavía máis pérfida!! é un proceso de metamorfosis que estou a facer, leva o seu tempo, pero todo chegará...
juas juas juas!